Is veroudering een geleidelijk proces, of gebeurt het in snelle sprongen? Recent onderzoek van Stanford Medicine heeft de aandacht getrokken van de gemeenschap die zich bezighoudt met levensduur, door de traditionele kijk op veroudering als een lineair proces uit te dagen. Het onderzoek onthult dat onze lichamen niet in een constant tempo verouderen. In plaats daarvan doorlopen we 'verouderingspieken' waarin snelle veranderingen plaatsvinden, met name rond de leeftijden van 44 en 60. Deze bevindingen hebben een nieuwe focus veroorzaakt op het begrijpen van hoe we onze gezondheid beter kunnen beheren naarmate we ouder worden.
Klaar om meer te leren over wat er met ons gebeurt naarmate we ouder worden en hoe je je gezondheid kunt optimaliseren? Lees verder en ontdek hoe je de levensduur kunt ondersteunen met keuzes in levensstijl en supplementen zoals resveratrol, berberine, spermidine en curcumine!
Gebeurt veroudering lineair?
Recent onderzoek van Stanford Medicine over veroudering haalde veel krantenkoppen en zorgde voor opschudding, niet alleen in de wereld van levensduur, maar bij iedereen. Uiteindelijk worden we allemaal ouder, en de meesten van ons willen graag weten hoe we dat kunnen vertragen. Shen et al.1 publiceerden begin 2024 een interessante klinische studie in Nature, waarin ze een bewering benadrukten die de afgelopen jaren rondging. Het blijkt namelijk dat het verouderingsproces niet lineair verloopt zoals traditioneel werd gedacht.
Lineaire veroudering verwijst naar verouderen met een constant, gelijkmatig tempo, wat voorspelbaar zou zijn. Het wordt bepaald door enkele belangrijke factoren:
- Cumulatieve schade: Veroudering wordt aangedreven door de opeenstapeling van cellulaire en moleculaire schade, zoals oxidatieve stress, DNA-schade en verlies van weefselregeneratie.
- Voorspelbare achteruitgang: Het tempo van veroudering en functionele achteruitgang blijft constant, zonder plotselinge versnellingen of vertragingen.
- Uniformiteit gedurende het leven: De systemen en functies van het lichaam degraderen op een relatief uniforme manier in de loop van de tijd.
Volgens Shen et al. ervaren we echter 'verouderingspieken' op specifieke leeftijden, periodes waarin snelle veroudering optreedt.
Wanneer verouderen mensen het meest?
De Nature-studie van 2024 door de Snyder-groep volgde de moleculaire verouderingspatronen van een grote groep mensen gedurende een langere periode. Deelnemers doneerden bloed, speeksel en andere lichaamsmonsters aan de onderzoekers. De studie ontdekte dat de verouderingsmarkers niet lineair veranderden, maar het meest prominent waren rond de leeftijden van 44 en 60. Dit gebeurde bij zowel mannen als vrouwen, ongeacht de menopauze.
Dus, wat waren de grote snelle veranderingen die precies op die leeftijden plaatsvonden en niet voortdurend? De wetenschappers konden significante veranderingen vaststellen op beide leeftijden:
- Op de leeftijd van 44: toename van markers voor hart- en vaatziekten, veranderingen in vet- en alcoholmetabolisme.
- Op de leeftijd van 60: toename van markers voor immuunregulatie, oxidatieve stress en koolhydraatmetabolisme, voornamelijk gerelateerd aan een afname van de nierfunctie en een toename van de bloedsuikerspiegel.
Er waren ook significante veranderingen in het aantal vet- en bindweefseleiwitten, wat de leeftijdsgerelateerde huidveroudering en gewichtstoename verklaart. Deze studie kan verklaren waarom mensen zich plotseling "ouder" voelen van de ene op de andere dag. Als we echt met een constant tempo zouden verouderen, zouden we het van dag tot dag nauwelijks voelen.
Verouderingspieken
Versnelde veroudering op de leeftijd van 44 en 60 is geen geïsoleerde wetenschappelijke ontdekking. Zelfs Shen et al. volgden hun eerdere studie op die ook liet zien dat we niet-lineair verouderen. Een andere studie uit 2019, gepubliceerd in Nature Medicine2, toonde al vergelijkbare significante veranderingen in veroudering rond de leeftijden van 34, 60 en 78.