Chętnie przyjmujemy suplementy, aby wzmocnić naszą odporność, siłę i długowieczność. Suplementy te często zawierają mnóstwo specjalnie opracowanych związków, takich jak minerały, witaminy lub ekstrakty roślinne. Chociaż większość tych cząsteczek jest naturalna, pojawia się pytanie o biodostępność leków. Ile spożytego suplementu faktycznie metabolizujecie i wykorzystujecie?
Jak możecie mieć pewność, że kupujecie odpowiednie suplementy i nie marnujecie pieniędzy na produkty, które zostaną po prostu wydalone z organizmu? Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej.
Czym jest biodostępność?
Biodostępność to termin używany do opisania ilości składników odżywczych obecnych w pożywieniu lub suplementach, które organizm aktywnie wykorzystuje. Im wyższa biodostępność produktu, tym więcej jego aktywnego składnika zostanie dostarczone do pożądanej części ciała.
Proces osiągania biodostępności przez składnik odżywczy przebiega w następujących fazach:
- uwolnienie z pierwotnej postaci (żywność, kapsułki, proszek itp.),
- wchłanianie,
- dystrybucja,
- metabolizm,
- eliminacja.
Dobry suplement powinien charakteryzować się wysoką biodostępnością, w przeciwnym razie większość produktu nie zostanie metabolizowana i zostanie wydalona z organizmu, głównie wraz z moczem. Ponadto produkt nie wykaże w takim przypadku obiecanych efektów, co szybko rozczaruje klienta.
Ważne jest, aby odróżnić wchłanianie od biodostępności. Wchłanianie opisuje, jak dobrze składnik aktywny z suplementów dostaje się do krwiobiegu. Niektórzy eksperci nadal uważają, że prawdziwą biodostępnością jest przedostanie się cząsteczki do krwiobiegu 1.
Jednak biodostępność jest w rzeczywistości podkategorią wchłaniania i opisuje, w jaki sposób składnik, który dostał się do krwiobiegu, zostanie wykorzystany przez organizm. Biodostępność opisuje się również poprzez szybkość wchłaniania i wykorzystania danego suplementu.
Jak mogę się upewnić, że biodostępność suplementów, które przyjmuję, jest wysoka?
Cechy suplementów, które należy sprawdzić przy zakupie, to:
- czystość,
- skład,
- interakcje między składnikami, które zawierają.
Jeśli niektóre suplementy nie spełniają tych wymagań, nie będą one tak biodostępne jak inne. Pierwsza z nich wydaje się logiczna. Im bardziej suplement jest w czystej postaci, tym wyższa będzie jego biodostępność. Mówiąc prościej, jeśli kupujesz magnez, ale tylko 60% czystego magnezu jest obecne w tych tabletkach, biodostępność nie może przekraczać 60%.
Unikaj suplementów o niskiej czystości i dużej ilości „wypełniaczy”, które tylko zwiększają objętość produktu. Niektóre z tych wypełniaczy mogą również wyrządzić więcej szkody niż pożytku, zwłaszcza jeśli jesteś nietolerancyjny na laktozę lub nie możesz metabolizować glutenu.
Ponadto biodostępność leków często można zwiększyć, łącząc je z biomolekułami, z którymi wchodzą w interakcję. Najbardziej znanym przykładem jest preparat zawierający żelazo i witaminę C. Biodostępność żelaza wzrasta wielokrotnie, nawet jeśli spożywasz tylko pokarmy bogate w witaminę C. Niektóre składniki mogą jednak negatywnie wpływać na biodostępność innych. Dlatego warto najpierw sprawdzić kompatybilność i łączyć suplementy z cząsteczkami wspomagającymi.
Jeśli chodzi o łączenie, suplementy zazwyczaj należy przyjmować z określonymi rodzajami pokarmów. Na przykład witaminy rozpuszczalne w tłuszczach mają wyższą biodostępność, gdy są przyjmowane podczas spożywania tłustych potraw. Inne pokarmy, takie jak fasola i soczewica, mogą utrudniać wchłanianie cynku i żelaza. Pokarmy te mają wysoką zawartość kwasu fitynowego, który wiąże minerały i uniemożliwia ich wchłanianie 2.
Jednak biodostępność suplementów wykracza poza te ogólne zasady i jest w większości przypadków określana już na etapie przygotowania suplementu na poziomie farmakologicznym.
Jak można poprawić biodostępność suplementów
Istnieje wiele sposobów poprawy biodostępności suplementów, ale można je podzielić głównie na modyfikacje techniczne i modyfikacje chemiczne. Odnoszą się one głównie do poprawy dostarczania składników aktywnych do docelowego miejsca w organizmie.
Niektóre ze sposobów poprawy dostarczania suplementów do tkanek to wykorzystanie:
- nanocząsteczek,
- liposomów,
- mikrokapsułkowania,
- biomateriałów polimerowych, takich jak chitozan lub cyklodekstryny.
Są to nowsze techniki, którym mogą towarzyszyć już znane techniki poprawiające biodostępność, takie jak suszenie rozpyłowe lub liofilizacja preparatów pod strumieniem azotu 3.
