W jednej z moich pierwszych prac w sklepie z ekologiczną żywnością zarządzałem działem produktów spożywczych. Czasami miałem chwilę wolnego czasu, żeby przejść się do działu suplementów i porozmawiać z ludźmi pracującymi w tym obszarze. To właśnie tam zaczęła rosnąć moja wiedza i ciekawość na temat suplementów, od miejskich legend o jedzeniu surowego czosnku w celu wyleczenia raka, po kreatynę, dziurawiec, jeżówkę i witaminę C. Podczas wielu rozmów z pracownikami działu suplementów odkryłem również sekcję, w której niektóre suplementy były przechowywane w lodówce. W lodówce tej przechowywano między innymi olej lniany i olej rybny. Nie mogłem zrozumieć, dlaczego ktoś miałby chcieć przyjmować olej rybny, brzmiało to obrzydliwie. Byłem wtedy znacznie młodszy.
Kwasy tłuszczowe omega-3 (O3FA) od dziesięcioleci są przedmiotem zainteresowania środowisk naukowych zajmujących się zdrowiem i żywieniem oraz środowisk medycznych. Są one jednak również jednym z najbardziej skomplikowanych składników odżywczych. Dlaczego tak trudno jest włączyć je do naszej diety? Czy jedzenie ryb jest najprostszym sposobem, aby to osiągnąć? Plotki o używaniu zjełczałych olejów w suplementach z olejem rybnym sprawiły, że się wycofałem. Przez pewien czas byłem podekscytowany kwasami O3FA pochodzącymi z alg, ale niektóre badania skuteczności zdawały się podważać ich biodostępność. A kiedy już byłem gotowy, aby spożywać kilkaset gramów łososia tygodniowo, zauważyłem, że prawie cały łosoś dostępny na moich targowiskach i w sklepach spożywczych pochodził z hodowli i zawierał znacznie więcej kwasów tłuszczowych omega 6 niż omega 3. Głównie dlatego, że łosoś hodowlany nie je wszystkich wspaniałych rzeczy, którymi może się żywić łosoś dziki podczas swojej niesamowitej podróży przez oceany i rzeki. Nie wchodźmy nawet w temat trucizn, które mogą znajdować się w łańcuchu pokarmowym dzikiego łososia.
